Isa sweaterjurk

Vorige week heb ik het Isa patroon aangeschaft van Bel'etoile. Een super veelzijdig patroon! Je kan er een rimpeljurkje mee maken, een sweater, een croptop en een sweaterjurk. En dan heb je bij allemaal ook nog colorblockopties. Ik wilde al een tijdje graag een sweaterjurk maken dus dat kwam goed uit. Colorblocken heb ik nog nooit gedaan. Daar is ook wel een beetje durf voor nodig vind ik. Alleen al met kleuren dus, want het naaien is nog een ander verhaal, en ik heb niet zo veel durf. Maf, want ik kan me vergapen aan wat anderen voor moois maken. Toch stond ik vol moed vrijdag bij van Domburg. Nu dan wel effen stofjes, want meerdere printen matchen vergt nog meer durf en daar ben ik nog lang niet. Dus ik koos voor mijn eigen veilige kleuren: donkerblauw en een soort roze. Ik vind ze ook nog eens fijn bij elkaar. Van alle 2 60 cm, dan kan ik precies 2 jurkjes maken. 1 blauw met roze en 1 roze met blauw. Man, trots als een pauw liep ik de winkel uit. Ik heb toch maar mooi gedurfd!

En toen ging natuurlijk vanalles mis. Eerst de stof voorwassen. Dat heb ik nu eindelijk geleerd. Is de blauwe stof een grote roze pluizenboel. Geen idee waar wij onze pluizenroller gelaten hebben, dus laat maar even dacht ik. Komt wel als het af is, dan rol ik het eventjes na.
Dan dus stof knippen en direct beginnen met mijn vrees: de V vorm in het voorpand. Ik had namelijk besloten alle colorblockopties te doen, daar leer ik het meest van. Dat vond ik toch nog best lastig! Aan de uitleg lag het niet, ik denk niet dat Isabel dat beter had kunnen doen. De praktische uitwerking vond ik alleen wat lastiger. Die is dan ook niet helemaal strak gelukt. Ik had nog een kans bij de onderkant van de V, en die lukte nu keurig. De mouwtjes zijn veel makkelijker, en toch liep dat veel meer mis. Het colorblockstuk was helemaal scheef en zou met geen mogelijkheid mooi aansluiten aan het voorpand. Dit was het punt dat ik alles in de kast gooide.

Gisteravond liep ik met mijn ziel onder mijn arm door het huis te sjokken. Manlief stelde voor dat ik gewoon de naaimachine zou pakken. Hij wist niks van de bak frustratie die ik de kast in had gegooid.. Kop op dacht ik. Man heeft gelijk, ik word hier doorgaans heel zen en vrolijk van. Dus ik pakte alles er weer bij en begon de mouwstukjes los te maken. Gewoon nog eens proberen. En wel ja! Eenmaal alles aan elkaar gestikt was ik eigenlijk best content. Het is nog niet helemaal precies, en niet zo mooi als al dat moois wat ik voorbij zie komen op diverse blogs, maar ik ben eigenlijk best trots op het resultaat. En die kleine S van mij piept daar toch niet om. De roze/blauwe wordt ook vast nóg mooier.
Update: Ja die is dus echt heel erg goed gelukt!! Ik had weer veel geleerd bij de eerste jurk: rustig naaien! En de stof de andere kant op knippen voor de boordjes, rekt met deze stof beter in de lengte.

Oh en S heeft al smeerkaas op, en smeert dat graag over haar kledij. Dat maakt de foto's niet beter, maar hee, zo is het hier met het kleintje. Niks aan te doen ;)






Reacties